Το Μουσείο της Beretta

“Sed Tamen salis petrae lurus mope can ubre et sulpuris, et sic facies tornitrum et coruscationem, si scias artificium”.

Αυτά έγραφε ο Άγγλος καλόγερος Roger Bacon τον 13ο αιώνα αναφερόμενος, έστω κι έτσι, στη πυρίτιδα όπλων, δίνοντας μια ατράνταχτη απόδειξη, σχετικά με τον ακριβή χρόνο που το μίγμα αυτό ήταν γνωστό.

 

Ο Sir Pietro Beretta και οι γιοι του
Carlo και Pier Giuseppe, σε φωτογραφία του 1956

Τρεις αιώνες αργότερα σε ένα λογιστικό έγγραφο, που τώρα φυλάσσεται στην Υπηρεσία Αρχείου της Βενετίας, γράφτηκαν οι ακόλουθες λέξεις:

«Σήμερα, στις 3 Οκτωβρίου (1526) στον Άρχοντα Bartholomew Beretta από το Gardone, της περιφέρειας Brescia, για 185 κάννες για αρκεβούζια, του Οπλοστασίου μας, δόθηκαν 296 δουκάτα». Έτσι αρχίζει η ιστορία της «Βιομηχανίας Όπλων Pietro Beretta».

null

Η συλλογή της Beretta σήμερα αποτελείται από 900 συλλεκτικά αντικείμενα, καθένα διαφορετικό και όλα μαζί σε μια έκθεση. Κάποια κομμάτια πιο σύγχρονης κατασκευής φυλάσσονται προς το παρόν σε διάφορα τμήματα της Εταιρίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα προστεθούν στη Συλλογή σε όχι και τόσο μακρινό μέλλον.
Η Συλλογή προς το παρόν φιλοξενείται σε δύο κύριες αίθουσες:
– το «Μεγάλο Οπλοστάσιο»
-την Αίθουσα Συμβουλίων, που είναι δίπλα στο γραφείο του Sir. Pietro Beretta.

Όπλα χειρός

Ο κεντρικός χώρος του Οπλοστασίου καταλαμβάνεται από γυάλινες ψηλές οπλοθήκες που φιλοξενούν 350 όπλα χειρός – πιστόλια και περίστροφα – με διαφορετική προέλευση  και από διάφορετικές ιστορικές περιόδους.

Δύο προθήκες είναι αποκλειστικά αφιερωμένες στην παραγωγή της Beretta, αρχίζοντας από το πρώτο ημιαυτόματο πιστόλι, έναGlisenti 9 mm με πατέντα του 1915, μέχρι πιστόλια σύγχρονης παραγωγής, διπλής ενέργειας και εναλλασσόμενου γεμιστήρα, που υιοθετήθηκαν από ένα μεγάλο αριθμό ενόπλων δυνάμεων και αστυνομιών σε όλο τον κόσμο.

Το μοντέλο 92F σε διαμέτρημα 9 mm. Parabellum, της σειράς πιστολιών 92 – διπλής ενέργειας – υιοθετήθηκε μετά από εκτεταμένες δοκιμές, από τον Στρατό, το Ναυτικό, την Αεροπορία, τους Πεζοναύτες και την Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, για να αντικαταστήσει το πιστόλι Colt 1911-A1. Τα νέα για την επιλογή του πιστολιού της Beretta ανακοινώθηκαν στον Ιταλό Υπουργό Άμυνας, Γερουσιαστή Giovanni Spadolini, από τον Γραμματέα των Υπηρεσιών Άμυνας των Η.Π.Α. Caspar Weinberger στις 15 Ιανουαρίου του 1985.

Άλλες προθήκες περιέχουν πιστόλια με ίσκα, με τσακμακόπετρα, εμπροσθογεμή, περίστροφα με διαφορετική προέλευση και διάφορετικά τεχνικά χαρακτηριστικά, καθώς και μερικά πρωτότυπα περίστροφα της Beretta.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η «πρώην» συλλογή Marciano που αποτελείται από πιστόλια κυρίως Γερμανικής προέλευσης, μεταξύ των οποίων πολλά Mauser, Luger, τουφεκοπίστολα με θήκη στο κοντάκι.
Σπάνια δείγματα είναι ένα Borchardt, ένα Schwarzlose του 1893, και άλλες κατασκευές όπως τωνSimpleton και Bergmann.

Πολύ ενδιαφέροντα επίσης είναι μερικά Ιταλικά πρωτότυπα ημιαυτόματων πιστολιών της αρχής του αιώνα, όπως το Revelli, τοBrixia, το Glisenti και το επιτυχημένο Sosso που έχει μερικά ξεχωριστά χαρακτηριστικά, όπως διπλή ενέργεια, δεσμίδα 19 φυσιγγίων και σκελετό από ελαφρύ κράμα.
Στο τέλος της αίθουσας υπάρχουν δύο κανόνια που γεμίζουν με ράβδο και μάκτρο, ένα κατασκευασμένο το 1856, και ένα του 1900, και μερικά πρωτότυπα πολυβόλα, πεδίου και αντιαεροπορικά, σε τρίποδες. Ένα Breda 37 διαμετρήματος 8 χιλ. που δημιουργήθηκε από την Beretta κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ολοκληρώνει τα περιεχόμενα του Οπλοστασίου.

Έμπροσθογεμές πιστόλι (Περίοδος: 1650)

Όπλα

Το κύριο μέρος της συλλογής βρίσκεται στο «Μεγάλο Οπλοστάσιο», σε έκταση μεγαλύτερη των 200 m2. Οι γυάλινες προθήκες καλύπτουν τους τοίχους και είναι γεμάτες από τουφέκια, κυνηγετικά στη μια πλευρά και στρατιωτικά στην άλλη.
Στο χαμηλότερο σημείο του τοίχου και προς το τέλος του δωματίου έχουν τοποθετηθεί κάποια όπλα που δείχνουν τα στάδια ανάπτυξης διαφόρων συστημάτων λειτουργίας στρατιωτικών όπλων. Στην κορυφή βρίσκονται κυνηγετικά όπλα της Beretta και άλλων κατασκευαστών της περιόδου 1600-1800.

Κυνηγετικό τουφέκι P. Beretta (Περίοδος: 1800)

Κατά μήκος της δεξιάς πλευράς του οπλοστασίου, καθώς μπαίνει ο επισκέπτης, υπάρχουν πολλά στρατιωτικά όπλα, οπισθογεμή και σύγχρονα, που χρησιμοποιήθηκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όλα έχουν κατανεμηθεί κατά οικογένεια (ανά κατασκευαστή και εθνικότητα) και ακολουθούν τα κριτήρια εξέλιξης συστημάτων και κατασκευαστικής τεχνικής. Το όπλο με βελόνι Dreyse, που υπάρχει στη συλλογή, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το 1837 ως οπισθογεμές, αλλά υιοθετήθηκε από τον στρατό της Πρωσίας τέσσερα χρόνια αργότερα, εξ’ αιτίας της καινοτομίας του, που επέτρεπε γρήγορο γέμισμα του όπλου με εργοστασιακά φυσίγγια.
Το σύστημα άρμοσης ήταν, για πρώτη φορά, με πείρο που δούλευε σαν αυτό της πόρτας. Η τεχνική υπεροχή του όπλου αυτού συνέβαλε στην εύκολη νίκη των Πρώσων εναντίον του στρατού της Δανίας το 1864 και συντόμευσε τον πόλεμο, που κράτησε μόνο πέντε εβδομάδες, εναντίον της Αυστρίας δύο χρόνια αργότερα.

Κυνηγετικό τουφέκι P. Beretta (Περίοδος: 1800)

Ένα ακόμη όπλο που υιοθέτησε το οπισθογεμές σύστημα και την επίκρουση με βελόνι ήταν το Γαλλικό Chassepot, που χρησιμοποιήθηκε από το γαλλικό στρατό το 1866. Στις 3 Νοεμβρίου του 1867 οι στρατιώτες του Garibaldi συνάντησαν τους Γάλλους στη Mentana. Οι “Garibaldini” που ήταν 4.700 δυνατοί άνδρες, όλοι με ίδια εμπροσθογεμή όπλα και 24 γεμίσματα ο καθένας, κατατρόπωσαν τους Γάλλους πεζικάριους, μέχρι που έφθασε ο Γάλλος Στρατηγός De Failly με 11.000 ενισχύσεις που όμως ήταν εξοπλισμένοι, για πρώτη φορά, μεChassepot. Σύμφωνα με την αναφορά του Στρατηγού προς τη Διοίκησή του, το όπλα τα «κατάφερε περίφημα».

Εξέλιξη του στρατιωτικού όπλου, που σχεδιάστηκε από τον Dreyse, ήταν η εφαρμογή της χειροκίνητης επαναγέμισης με τη βοήθεια γεμιστήρα φυσιγγίων. Το ελβετικό Vetterli, ένα χειροκίνητο επαναληπτικό με κυλινδρικό γεμιστήρα Αμερικάνικου σχεδίου, είχε υιοθετηθεί από τον ελβετικό στρατό το 1866. Κατασκευάζονταν επίσης, σε έκδοση όμως μιας βολής, κατόπιν αδείας, και από την ιταλική στρατιωτική βιομηχανία από το 1871.

Τρεις γυάλινες οπλοθήκες είναι αποκλειστικά αφιερωμένες στα όπλα του Paul Mauser (Oberndorf, Germany). Το 1868 ο  Paul Mauser κατοχύρωσε στις Η.Π.Α. το πρώτο του όπλο για φυσίγγια με μεταλλικούς κάλυκες. Τρία χρόνια αργότερα ο γερμανικός στρατός αποφάσισε να υιοθετήσει το όπλο αυτό που ονομάστηκε μοντέλο 71.  Η επιτυχία του ήταν άμεση και, όταν αργότερα εξελίχθηκε σε επαναληπτικό και βελτιώθηκε τεχνικά, υιοθετήθηκε από τους στρατούς πολλών Ευρωπαϊκών και μη χωρών.

Το ιταλικό Carcano, σε διάφορες εκδόσεις, καταλαμβάνει δύο προθήκες. Κατασκευάστηκε και από την Beretta, σε διαμέτρημα 6,5 χιλ. σε μεγάλες ποσότητες, και υιοθετήθηκε από τον ιταλικό στρατό το 1891. Μερικές εκδόσεις που παρήχθησαν το 1938 ήταν σε διαμέτρημα 7,35 χιλ. Μια παραλλαγή του μοντέλου 91, που ονομάσθηκε Arisaka, κατασκευάσθηκε στην Ιταλία (80.000 τεμάχια από τα οποία 40.000 παρήχθησαν από την Beretta) για την Ιαπωνία. Η τελευταία αποστολή έγινε με υποβρύχιο από τη Βενετία το 1941.

Κυνηγετικό μονόκαννο (Περίοδος: 1700)
Ακολουθούν μερικά ημιαυτόματα πρωτότυπα της Beretta μικρής οπισθοδρόμησης (Μοντ. 30 και Μοντ. 37), τα οποία υποβλήθηκαν στις Στρατιωτικές Αρχές στα χρόνια μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα.Ενδιαφέρον έχουν επίσης και τα ευρωπαϊκά και αμερικανικά στρατιωτικά όπλα της συλλογής.Αναφέρονται χαρακτηριστικά τα:Lee-Enfield(Αγγλία),(Αυστρία),(Γαλλία),Mosin Nagant (Ρωσία),(Η.Π.Α.).

Δύο γερμανικά όπλα που κατασκευάσθηκαν στα τελευταία στάδια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον: το αυτόματο τουφέκι FG42 σε διαμέτρημα 7.92 χιλ., ημιαυτόματο με το κλείστρο κλειστό για μέγιστη ακρίβεια στη βολή, αυτόματο με το κλείστρο ανοιχτό για να ψύχεται. Το άλλο είναι το Sturmegehewer MP44, σε διαμέτρημα 7.92 Kurz, που θεωρείται ο πατέρας των σύγχρονων επιθετικών τουφεκιών.

Υπάρχουν διάφορες εκδόσεις του επιθετικού τουφεκιού Beretta BM-59 (παραλλαγή του Αμερικάνικου Garand) που παραδόθηκαν στον ιταλικό στρατό το 1960.

Στο τμήμα των υποπολυβόλων θα βρείτε το Beretta Μοντέλο 18, διαμετρήματος 9 χιλ. Glisenti, που προέρχεται από το ελαφρύ πολυβόλο Villar Perosa, το οποίο ανταγωνίζεται το γερμανικό Schmeisser MP18 I για τον τίτλο του πρώτου υποπολυβόλου στην ιστορία (το Beretta 18 εξόπλισε τους στρατιώτεςArditi, τους τελευταίους μήνες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου). Εκτίθενται και διάφορες παραλλαγές του μοντέλου αυτού, μεταξύ των οποίων η ημιαυτόματη καραμπίνα 18/30 και αρκετές εκδόσεις της.

Η εξέλιξη του MAB (Moschetto Automatico Beretta) Μοντέλο 38, που σχεδιάστηκε από τον Tullio Marengoni, είναι άκρως αντιπροσωπευτική, από το πρωτότυπο του 1935 μέχρι το μοντέλο 5 (38/49) με αυτόματη ασφάλεια.

Σε άλλη προθήκη έχουν ομαδοποιηθεί τα πρωτότυπα PM12. Η μελέτη πάνω σ’ αυτό το όπλο άρχισε το 1952, υπό την εποπτεία του μηχανικού Domenico Salza. Το όπλο άρχισε να παράγεται το 1958 και το 1961 υιοθετήθηκε από την ιταλική αστυνομία και τους Carabinieri.

Το 1977 το υποπολυβόλο υπέστη μια σημαντική αλλαγή, ενσωματώνοντας την ασφάλεια και τον επιλογέα στον ίδιο μοχλό, και έγινε PM12S. Η επιτυχία του σχεδίου αυτού αποδεικνύεται από το γεγονός ότι πολλές αστυνομίες σε διάφορες χώρες έχουν εξοπλιστεί με αυτό το όπλο της Beretta.

Προχωρώντας, βρίσκουμε πολλά πρωτότυπα αυτόματων πιστολιών ιταλικής παραγωγής, μεταξύ των οποίων πρέπει να αναφέρουμε το Armaguerra Cremona OG44 (Oliani G.), που είναι κατά πάσα πιθανότητα το πρώτο που χρησιμοποίησε ανάρτηση κλείστρου για να μειώσει την ανύψωση της κάννης κατά τη διάρκεια της αυτόματης ριπής, καθώς και το Isotta Fraschini, που σχεδιάστηκε από τον Albertini, με την αεροναυτική κατασκευαστική τεχνική της πριτσίνωσης (το μοναδικό κομμάτι που διασώθηκε από την πρώιμη παραγωγή 500 κομματιών που κατασκευάστηκαν τον Μάρτιο και Απρίλιο του 1945).

Κυνηγετικό μονόκαννο P. Barbuti (Περίοδος: 1700)

Τα τελευταία εκθέματα στην πλευρά αυτή του «Μεγάλου Οπλοστασίου» είναι η συλλογή 45 σκοπευτικών τύπου Stutzen, κατασκευασμένων σε Αυστρία, Βαυαρία και Τυρόλο, στα τέλη του 1800. Εδώ συναντάμε, το πρώτο σύστημα σκόπευσης τύπου διόπτρας, την εκτεταμένη έρευνα των τεχνιτών στο πεδίο της κατασκευής ανατομικών κοντακιών για όπλα κατά παραγγελία και της κατασκευής ισχυρών καννών στις οποίες το κλείστρο που εφαρμοζόταν είχε στρατιωτική προέλευση (Martini, Peabody, Werndl).

Στην άλλη πλευρά του Οπλοστασίου είναι τα κυνηγετικά όπλα, με πολλά παραδείγματα διαφόρων συστημάτων, οπισθογεμή, με πυρόλιθο, επίκρουσης … Επίσης, διαδικασίες κατασκευής δαμασκηνών καννών και με περιστροφή, κοντάκια σκαλιστά και διακοσμημένα με αραβουργήματα. Σε μια θήκη βλέπουμε μερικά έξοχα πλαγιόκαννα, που αντιπροσωπεύουν την εξέλιξη από τις πρώιμες κατασκευές μέχρι τα σύγχρονα δίκαννα: κυνηγετικά με διπλό σύστημα επίκρουσης με βελόνες Dreyse, μερικά οπισθογεμή δίκαννα με περιστρεφόμενο κλείστρο τύπου Darne και πολύτιμες δαμασκηνές κάννες, ένα άλλο με κλείστρο Τ και επικρουστήρα, ένα εξώσφυρο Webley & Scott, ένα Beretta Μοντέλο 101.

Κυνηγετικό μονόκαννο P. Beretta (Περίοδος: 1800)

Μακρύτερα και κατά μήκος του δωματίου βρίσκονται τα σκοπευτικά όπλα της Beretta: εξώσφυρα πλαγιόκαννα, τα πρώτα πρωτότυπα αλληλεπίθετα με ολόκληρες φωτιές τύπου Holland, που αποτελούν την σειρά SO του 1933, διάφορες εκδόσεις Beretta AS με ολόκληρες φωτιές Anson, η πλήρης σειρά των διάσημων Beretta S-55 που αντιπροσωπεύουν το πρώτο δείγμα κυνηγετικού αλληλεπίθετου ποιότητας και σε λογική τιμή, καθώς και η πρώτη σειρά τουφεκιών που συναρμολογήθηκαν με τα εξαρτήματά τους σκληρυμένα και γυαλισμένα πριν τη συναρμολόγηση.

Υπάρχουν επίσης πυροβόλα όπλα που, παρότι είναι ακόμη πρωτότυπα, έχουν ενδιαφέρον, επειδή αποτελούν δείγματα καινοτόμων τεχνικών και λειτουργικών ιδεών, όπως τα όπλα με σύστημα push-button σε σκανδάλες, ασφάλειες και επιλογείς.

Η ψηλή, ωραία κεντρική οπλοθήκη εκθέτει, στο χαμηλότερο σημείο, δείγματα από περιστροφικές και δαμασκηνές κάννες, σε αντίθεση με εκείνες που φτιάχνονται από κυλίνδρους ατσαλιού και συνδέονται με σύστημα Monobloc (παρουσιάστηκε από τηνBeretta το 1912/1913), ενώ μερικά κλειδιά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως τα swordsticks και τα gunsticks. Στην κορυφή της θήκης υπάρχει μια πλήρης συλλογή σπορ τουφεκιών της Beretta των τελευταίων είκοσι χρόνων, με μερικά από αυτά με φίνα διακοσμητική χάραξη, υπογεγραμμένα από καλλιτέχνες της χαρακτικής όπως οι Corombelle, Slatnik, Bregoli και Tononcelli.

Σε μια άλλη κεντρική προθήκη εκτίθεται ένα πολύτιμο ζευγάρι πιστολιών με πυρόλιθο του Lazzarino Cominazzo, μια δερμάτινη και βελούδινη φυσιγγιοθήκη από την Αφρική που ανήκε στον Francesco Crispi, μερικά ανεκτίμητα κυνηγετικά της Beretta του 1700, μεταξύ αυτών το “Giovan Beretta1°” πλούσια διακοσμημένο με ανάγλυφο ασήμι.

Τέλος, ένα ακόμη ενδιαφέρον κομμάτι είναι ένα τουφέκι από τα μέσα του XVIII αιώνα, με μειωμένες διαστάσεις, που πιθανόν να κατασκευάστηκε για κάποιο γόνο αριστοκρατικής οικογένειας, με την υπογραφή Giovan Beretta στην μικροσκοπική κάννη.